Fort Waligóra 100 miejsc »

Linia fortów w Węgierskiej Górce zamykała od południa wejście do doliny Soły. W założeniach miała się składać z kilkunastu fortów, jednak przed wybuchem II Wojny Światowej zostały zbudowane tylko cztery z nich. Fort Waligóra mieści się na prawym brzegu Soły i był wyposażony w działa 75 mm. W pierwszych dniach września 1939 roku rozegrała się tu bitwa. Obroną fortyfikacji dowodził kapitan Tadeusz Semik. Węgierska Górka, dzięki bohaterskim walkom, zasłużyła sobie na miano «Westerplatte Południa». Bunkry w różnym stanie zachowały się do dziś. W forcie Wędrowiec mieści się obecnie muzeum gromadzące pamiątki po tamtych wydarzeniach.

CC BY-SA, asbb

Polska Polska, Węgierska Górka odwiedzone 5 lat temuw bliskiej okolicypokaż na mapiepełny rozmiar

Co jeszcze warto zobaczyć odwiedzając Fort Waligóra?

  • Jaskinia w Trzech Kopcach, Bielsko-Biała
  • Mała Fatra
  • Zapora w Porąbce, Porąbka
  • Rotunda św. Mikołaja w Cieszynie, Cieszyn
  • biblioteka w Ustroniu, Ustroń
  • wiadukt kolejowy w Wiśle Głębce, Wisła

Napisz, jak Ci się podoba Fort Waligóra? (2)

wpisz komentarz:
Twój podpis:
  • Artur: Tekst z tablicy na ścieżce dydaktycznej:

    Fort „Waligóra”
    Przystanek ten jest wspomnieniem krótkiego epizodu z czasów drugiej wojny światowej. W dniach od 1–3 września Wojsko Polskie w sile 1500 żołnierz, odpierało natarcie 7 Monachijskiej Dywizji Wehrmachtu liczącej 17700 żołnierzy. Likwidacja Czechosłowacji wiosną 1939 roku stworzyła dla Polski realne zagrożenie uderzenia niemieckiego od południa. W związku z tym zaistniała potrzeba zabezpieczenia południowej granicy państwa przez budowę systemu fortyfikacji w Beskidach. Po dokonaniu rozpoznania obszaru w marcu 1939 r. przez pułk. Tadeusza Zieleniewskiego stwierdzono, że ze względu na utrudnioną dostępność wynikającą z warunków naturalnych, jeden z rygli obronnych zostanie zbudowany w dolinie Soły w okolicach Węgierskiej Górki – wówczas niewielkiej osady. Waśnie zbliżając się do Węgierskiej Górki od granicy Państwa naturalne zwężenie doliny, przez którą biegnie linia kolejowa i dwie drogi, doskonale nadawało się do budowy fortów, które miały na celu maksymalnie długo opóźnić przemarsz wojsk niemieckich od granicy słowackiej w kierunku Bielska i Krakowa. Planowano wybudować 9 fortów, wybudowano 5, pozostałe 4 tylko rozpoczęto. Wybudowane forty nazwano: „Waligóra”, „Wąwóz”, „Wędrowiec”, „Włóczęga” i „Wyrwidąb”.
    Siły polskie zgrupowane pod Węgierską Górką liczyły w dniu 1 września 1939 roku 1500 żołnierzy mających na wyposażeniu 15 armat, 6 dział ppanc. 20 ckm-ów i broń ręczną. W kierunku umocnień nacierała 7 Monachijska Dywizja Wehrmachtu (Bawarska) licząca 17700 żołnierzy i dysponującą siłą ognia w postaci: 12 haubic ciężkich, 36 haubic lekkich, 75 dział ppanc., 20 armat kal. 75 mm, 6 dział kal. 150 mm, 20 ckm-ów.
    Całość sił niemieckich wspierało lotnictwo, samoloty startowały z lotnisk na terenie Słowacji. Celem wojsk niemieckich było szybkie przedarcie się doliną Soły w rejon Oświęcimia i okrążenie południowego zgrupowania armii „Kraków”. Celem wojsk polskich było z kolei opóźnienie przemarszu wojsk hitlerowskich, tak, aby armia „Kraków” mogła w odpowiednim czasie wycofać się na wschód – pod Kraków. Straty po stronie polskiej w bitwie pod Węgierską Górką wynosiły 7 zabitych i 10 rannych, po stronie wroga były nieporównywalnie większe i wynosiły około 200 zabitych i 300 rannych. W forcie „Wędrowiec” po drugiej stronie Soły urządzono muzeum, w którym zebrano pamiątki po bitwie. Zaciekłość i skuteczność walk obronnych pod Węgierską Górką zadecydowała o nazwaniu tego rygla obronnego „Westerplatte Południa”.
  • nexo: fort Wyrwidąb jest ciekawszy